Houdt u van kunst en bijzondere architectuur? De Stichting César Manrique heet u van harte welkom in het hart van Lanzarote. Het is gevestigd in de voormalige woning van de kunstenaar, die midden in een lavastroom is gebouwd, en belichaamt de dialoog tussen vulkaan en woonruimte die Manrique zo na aan het hart lag. Wij waren onder de indruk van de vindingrijkheid van deze plek, waar vulkanische bubbels, een zwembad en een collectie hedendaagse kunst samenkomen.
In dit artikel vindt u een aantal handige tips om u voor te bereiden op uw bezoek en een geweldige tijd te hebben!
Dit is een volledig onafhankelijke mening op basis van onze ervaringen. We bezochten de regio anoniem, maakten onze eigen keuzes en betaalden onze rekeningen volledig.
Waarom zou u de Stichting César Manrique bezoeken?
Is de César Manrique-stichting een bezoek waard? Onze mening:
Ja, de César Manrique-stichting is ongetwijfeld een bezoek waard! Wij hebben genoten van dit huis, dat is gebouwd op de top van een lavastroom, waar vijf vulkanische bellen zijn omgevormd tot woonruimtes. Het resultaat getuigt van een symbiose tussen de mens, de kunst en de natuur. Het is een van de mooiste bezienswaardigheden van César Manrique.
Waarom is de César Manrique-stichting beroemd?
De Stichting dankt haar bekendheid aan César Manrique zelf, een op Lanzarote geboren schilder, architect en beeldhouwer, die het aanzien van het eiland ingrijpend heeft veranderd door te pleiten voor een respectvolle dialoog tussen architectuur en natuur.
Dit huis, dat de naam Taro de Tahíche draagt, was twintig jaar lang, van 1968 tot 1988, zijn woonplaats en vormt naar onze mening het meest geslaagde voorbeeld van zijn creatieve filosofie. De Duitse architect Frei Otto omschreef deze plek overigens als een uniek project, dat met geen enkel ander te vergelijken is.
Onze favoriete momenten
Van dit bezoek zullen wij drie bijzonder indrukwekkende herinneringen overhouden:
- De ontdekking van vulkanische grotten die met elkaar verbonden zijn door in de rots uitgehouwen tunnels, waarbij elke grot op zijn eigen manier is ingericht.
- Het turquoise zwembad, genesteld in de holte van de zwarte lava: een contrast dat wij uiteraard niet hebben nagelaten vast te leggen op foto.
- Het voormalige atelier van de schilder, dat nu dienst doet als tentoonstellingsruimte en waarin een deel van zijn persoonlijke kunstcollectie is ondergebracht.
- Het raam laat het water het huis binnenkomen!
EEN HOTEL KIEZEN IN Lanzarote
Kiezen waar u wilt verblijven:
Kies op hoteltype:
- 5-sterrenhotels
- Beste boutique hotels
- Beste adults-only hotels
- Beste all-inclusive hotels
- Beste hotels voor gezinnen
Onze favoriet: Hotel Cala Lanzarote – Bekijk prijzen, foto’s en beschikbaarheid
Selecteer op stad:
Routebeschrijving en kaart: Stichting César Manrique, Tahíche
Waar bevindt zich de César Manrique-stichting?
- In het dorp Tahíche, in de gemeente Teguise, in het centrum van Lanzarote
- Reistijd vanuit Arrecife: 10 min.
- Reistijd vanaf Costa Teguise: 10 min.
- Reistijd vanuit Puerto del Carmen: 15 tot 20 minuten
- Hier is een kaart om u op weg te helpen:
Hoe komt u daar?
De auto blijft de eenvoudigste manier om de Stichting te bereiken. Neem vanuit Arrecife de weg LZ-1 in noordelijke richting en volg vervolgens de borden naar Tahíche: de Stichting is duidelijk aangegeven.
Er zijn ook busverbindingen vanuit Arrecife via lijn 01, maar de dienstregeling en de frequentie moeten nog worden nagegaan.
Parkeerplaats
Er is een parkeerterrein direct naast de ingang van de Stichting.
ONS ADVIES VOOR HET HUREN VAN EEN AUTO IN Lanzarote
- Vergelijk prijzen op ons favoriete platform: DiscoverCars – een van de best beoordeelde sites.
- Een kleine auto is alles wat u nodig hebt.
- Maar u kunt ook voor een grotere auto kiezen als u dat wilt, want de parkeerplaatsen zijn vrij groot.
- Er is veel vraag naar, dus boek vroeg.
Nuttige tips: duur, tijdschema’s, eten…
Beste tijd om te bezoeken en duur van het bezoek
De Stichting ontvangt ’s ochtends een groot aantal bezoekers, met name tussen 11.00 en 13.00 uur, het tijdstip waarop er veel georganiseerde groepen komen. Wij raden u daarom aan om bij voorkeur vroeg op de dag of na 15.00 uur te komen, zodat u de locatie in alle rust kunt verkennen. Op dit tijdstip neemt het aantal groepen aanzienlijk af en wordt de ervaring rustiger.
Reken op ongeveer 1 uur tot 1 uur en 30 minuten ter plaatse (duur nog te controleren) om de traditionele verdieping, de vulkanische bellen op de benedenverdieping, de tuin en de tentoonstellingszaal te bezichtigen.
Belangrijkste problemen
De rondleiding omvat talrijke trappen en smalle doorgangen die in het vulkanisch gesteente zijn uitgehouwen, met name in de tunnels die de bubbels met elkaar verbinden. De toegankelijkheid voor personen met een mobiliteitsbeperking blijft derhalve in bepaalde ondergrondse ruimtes beperkt.
Advies voor een bezoek
De looprichting wordt binnen in de Stichting aangegeven. De rondleiding begint traditioneel op de bovenverdieping, waar de woonruimtes zijn nagebouwd in de stijl van de traditionele architectuur van Lanzarote. Vervolgens daalt u af naar het lagere niveau om de vulkanische bellen, het zwembad en de tuin te verkennen, waarna u uw bezoek afsluit in het voormalige atelier van de schilder, dat is omgebouwd tot tentoonstellingsruimte.
Bezoek met kinderen
Wij hebben binnen de Stichting geen pedagogisch programma aangetroffen dat specifiek op kinderen is gericht. De route, die wordt afgewisseld met trappen en smalle tunnels, zal vooral de meest nieuwsgierigen aanspreken.
Dienstregeling en prijzen
- De César Manrique-stichting is dagelijks (ook op feestdagen) geopend van 10.00 tot 17.30 uur. De kassa sluit om 17.00 uur en de ontruiming van het terrein begint om 17.20 uur. De Stichting is op 1 januari gesloten.
- De tarieven zijn als volgt: 10 € (vol tarief), 3 € (kinderen van 7 tot 12 jaar).
- Laatste nieuws op de officiële website hier.
Een huis dat is ontstaan uit een lavastroom
Terug op Lanzarote na een verblijf in New York dwaalt César Manrique door de lavavelden rondom Tahíche, op zoek naar een stuk grond. Het is de groene top van een vijgenboom, die boven de zwarte rots uitkomt, die zijn aandacht trekt: het duidt op een van de vijf grote kuilen die door de lavastroom in 1730-1736 zijn uitgeslepen, en die vroeger „Los Jameos de las Palomas“ werden genoemd.
In plaats van deze lavastroom als een obstakel te beschouwen, ziet de kunstenaar er de ideale plek in om zijn huis te bouwen. Wij vinden dit anekdote veelzeggend voor zijn visie: een natuurlijke beperking omzetten in een architectonisch pluspunt. Het gebouw beslaat 3000 m² op een terrein van 3 ha en vormt naar onze mening het eerste grote bouwproject van Manrique op zijn geboorte-eiland.
De traditionele verdieping
De bovenverdieping van het huis is rechtstreeks geïnspireerd op de traditionele architectuur van Lanzarote, die Manrique verrijkt met uitgesproken moderne functionele elementen: grote ramen, royale ruimtes en bovenlicht. U zult er de in licht badende salons ontdekken die een adembenemend uitzicht bieden op de omliggende lavavelden.
Wij hebben genoten van het contrast tussen de witheid van de muren, die kenmerkend is voor de woningen op het eiland, en de donkere kleur van het vulkanisch basalt dat binnenalom aanwezig is. Deze dialoog tussen traditie en moderniteit, ruwe materialen en hedendaags comfort, vat naar onze mening de artistieke visie van Manrique perfect samen. Vanaf deze verdieping krijgt de bezoeker ook voor het eerst een indruk van de omvang van het vulkanische terrein waarop het gehele landgoed zich uitstrekt.
VERMAAK U MET DEZE activiteiten in Lanzarote
- Dolfijnen kijken
- Buggy / Quad
- Kajak excursie
- Ook: Duiken bij het Museum van de Atlantische Oceaan, Catamarantochten, Peddelexcursies, Parasailing
De vulkanische bellen, het hart van het huis
Op de benedenverdieping maakt Manrique gebruik van de vijf natuurlijke vulkanische bellen om een even verrassende als unieke leefruimte te creëren. Deze holtes, die onderling verbonden zijn door smalle, witte tunnels die in de rots zijn uitgehouwen, herbergen verschillende salons die elk in een eigen stijl zijn ingericht.
Daal ook eens af in deze gangen om de bijzondere koelte van het vulkanisch gesteente te ervaren, die in schril contrast staat met de warmte van buiten.
De rode salon en de zwarte salon
Van de vulkanische bellen die zijn omgevormd tot woonruimtes behoren de rode en de zwarte salon tot de meest gefotografeerde ruimtes van het parcours. Wij waren verrast door de intieme sfeer die in deze grotten heerst, waar het natuurlijke licht, dat door kleine openingen in de rotsen naar binnen valt, een volwaardige rol speelt in het totale beeld.
Deze salons dienden vroeger als ontvangstruimten voor Manrique, die er zijn naasten en kunstenaars die op het eiland verbleven ontving. In een van de bellen, de grootste, staat zelfs een levende vijgenboom die nog steeds in het midden groeit, het bewijs dat de natuur nooit volledig door de architectuur is getemd. U zult ook opmerken hoe het sobere en functionele meubilair zich aanpast aan de onregelmatige vormen van de rots, in plaats van zich ertegen te verzetten.
Het zwembad en de ontspanningsruimte
Een van de meest karakteristieke plekken op het landgoed is ongetwijfeld het turquoise zwembad, dat verscholen ligt te midden van de lavavelden. Wij vonden het mooi hoe dit bassin in dialoog treedt met zijn rotsachtige omgeving, tussen de zwarte rotsen en de dichte begroeiing.
De tuin rondom deze ruimte, die zowel compact als verzorgd is, combineert grote vulkanische tegels met weelderige begroeiing die de minerale uitstraling van de omgeving verzacht. U zult er ook opvallende contrasten waarnemen tussen het anorganische en het levende, tussen vulkanische as en fruitbomen die worden beschermd door „socos“, de traditionele windschermen van het eiland.
Het atelier dat een galerie is geworden
Als u naar de uitgang loopt, komt u bij het voormalige atelier van de schilder, dat is omgebouwd tot een tentoonstellingsruimte gewijd aan zijn schilderijen. Deze laatste ruimte van de rondleiding sluit het bezoek af met een meer intieme noot, namelijk die van het dagelijkse artistieke werk van Manrique.
De collectie hedendaagse kunst
Ook de voormalige garage van het landgoed is omgebouwd tot een tentoonstellingsruimte, ditmaal gewijd aan de privékunstcollectie van César Manrique. Daar hebben wij een collectie Spaanse schilderijen ontdekt, evenals tentoonstellingsstukken die getuigen van de banden die de kunstenaar onderhield met de kunstwereld van zijn tijd.
Verspreid over het landgoed zult u ook beeldhouwwerken, muurschilderingen en beiaarden aantreffen die getuigen van het speelse karakter van de kunstenaar. De verbouwing van deze ruimte tot galerie vond plaats onder leiding van Manrique zelf, enkele maanden voor zijn overlijden in 1992, wat deze plek een bijzondere, testamentaire betekenis verleent.
Een in de rots uitgehouwen tuin
De tuinen rondom het huis vormen een voortzetting van Manriques visie op de dialoog tussen architectuur en de natuur. Wij nodigen u uit om de contrasten te aanschouwen die zich hier aftekenen: de donkere kleur van de lava, de textuur van de vulkanische as en de onopvallende aanwezigheid van lokale vegetatie die zich aan de rotsen vastklampt.
Deze buitenruimtes, die zijn ontworpen als een natuurlijk verlengstuk van de binnenruimtes, geven een beter beeld van de omvang van het terrein van 3 ha waarop het gehele landgoed zich uitstrekt. Geniet ten volle van deze minerale sfeer alvorens uw reis voort te zetten naar andere kunstwerken van Manrique die verspreid liggen over het eiland.
Geschiedenis in het kort
De geschiedenis van de César Manrique-stichting is onlosmakelijk verbonden met die van haar oprichter. Dit zijn de belangrijkste data die u in gedachten moet houden:
- 1730-1736: een reeks vulkaanuitbarstingen bedekt het noorden van Lanzarote met een dikke lavastroom, waaronder die van Tahíche.
- 1966: César Manrique, schilder, architect en beeldhouwer, geboren op het eiland, keert na een verblijf in New York definitief terug naar Lanzarote.
- 1968: hij liet zijn huis op de lavastroom bouwen en maakte daarbij gebruik van vijf natuurlijke vulkanische bellen om de kamers op de benedenverdieping in te richten.
- 1968-1988: Manrique woonde twintig jaar lang in dit huis, de woning waar hij het langst heeft gewoond.
- 1982: samen met een groep vrienden richtte hij de Stichting César Manrique op als culturele organisatie zonder winstoogmerk.
- 1992: enkele maanden voor zijn overlijden hield Manrique zelf toezicht op de verbouwing van zijn huis tot museum. De Stichting vestigt daar in datzelfde jaar haar hoofdkantoor.
Veelgestelde vragen
Wie was César Manrique?
César Manrique (1919-1992) was een schilder, architect en beeldhouwer, geboren op Lanzarote. Toen hij in 1966 na een verblijf in New York terugkeerde naar zijn geboorte-eiland, heeft hij zich zijn hele leven ingezet voor een ontwikkeling die het vulkanische landschap van Lanzarote respecteert, waarbij hij pleitte voor een versmelting van architectuur en natuur in plaats van een tegenstelling daartussen.
Hoe lang heeft César Manrique in dit huis gewoond?
César Manrique heeft twintig jaar lang, van 1968 tot 1988, in dit huis in Tahíche gewoond. Dit is het huis waar hij het langst heeft gewoond, voordat hij zich in zijn laatste woning in Haría vestigde.
Zijn er nog andere huizen van César Manrique te bezichtigen op Lanzarote?
Ja, het César Manrique-huismuseum kunt u ook bezoeken in Haría, in het noorden van het eiland. Manrique heeft daar gewoond vanaf het einde van de jaren tachtig tot aan zijn overlijden in 1992. Met bepaalde combitickets kunt u beide huizen bezoeken, maar de exacte prijzen dient u vóór uw bezoek op de officiële website te controleren.
PLAN UW REIS NAAR lanzarote
